ถ้าเป็นคุณ จะรู้สึกอย่างที่เรารู้สึกมั้ย

เรื่องของเราที่อึดอัดใจ เก็บไว้คนเดียวจนมันรู้สึกแน่นในใจไปหมด
  เรามีเพื่อนคนนึงที่แอบชอบเราสมัยเรียนมอต้น ตอนนั้นเรายังเด็ก เราเลยไม่ใส่ใจอะไรเธอเลย แต่พอเรียนจบมอต้นไปก็แยกย้ายกันไปเรียนคนละที่ เราไปเรียนต่างจังหวัด แต่เราได้ยินว่าเพื่อนเราคนนี้ก้เรียนที่บ้านเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ แต่ก็ไม่มีโอกาสได้เจอกันเลย บางทีก็คิดถึงเธอขึ้นมา พยายามตามหาในเฟซแต่ก็ไม่เจอ จนเวลาผ่านไป10ปีน่าจะได้ มีอยู่วันนึงเราเห็นเฟซของเธอ นาทีนั้นดีใจมาก ไม่คิดว่าจะเจอ เราเลยรีบแอดไป แล้วก็ทักไปหาเธอว่า "หวัดดี จำเราได้มั้ย คิดถึงๆ" ผ่านไปสิบนาทีเธอก็รับแอดเรา แล้วตอบกลับมาว่า "จำได้สิ ทำไมจะจำไม่ได้ " จริงๆแล้วมันก็เป็นแค่คำตอบธรรมดา แต่สำหรับเรา โคดดีอะ เธอจำเราได้ เรารีบวีดีโอคอลไป เธอรับสายเรา พอได้เห็นหน้า โอยยยยย น่ารักอะ ชอบเลย ชอบรอยยิ้มเธอ ชอบลักยิ้มเธอ ชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ เลยพูดตรงๆไปว่าชอบนะ เธอก็ยิ้มให้ เรายังจำรอยยิ้มของเธอได้
  ตั้งแต่นั้นมาเราก็คุยกันตลอด รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ แต่วันแรกที่เราคุยกันมีเรื่องนึงที่เธอไม่บอก แต่เธอมาบอกทีหลังว่าทำงานคาราโอเกะ สำหรับเราคาราโอเกะ เราไม่รู้ว่าจริงๆมันเป็นยังไง เราไม่ใส่ใจอะไร เราก็ยังคุยกัน จนวันนึงเธอถามเราว่า "ถ้าทำงานแล้วต้องไปค้างคืน จะว่าอะไรมั้ย" ได้ยินคำถามแล้วนิ่งไปสักพัก ไม่เข้าใจประโยค คำว่าค้างคืน มันขนาดไหน แต่ลึกๆแล้วใจมันชา จน....